Later koninkrijken bestond na de val van deze, Barbosa schreef in de 16e, dat de koning van Benametapa was een “heer van een zeer groot land”. Als we dit een overdreven overwegen dan moeten we het zien als gewoon een geweldig land, in tegenstelling tot een “zeer groot land”. (Het concept van de Afrikanen zijn intellectueel minderwaardig zou zijn leek me een vreemde geloof op dat moment) de Europese interventie hielp leiden tot het verval van Afrikaanse koninkrijken voor vernietiging door het kolonialisme, als ze niet over de militaire macht over te nemen door uit rechts kracht ze sterk genoeg waren met hun buskruit om zich te mengen in de politiek en handelsroutes. Livingstone zei in 1856 “het enige bewijs van de grootheid bezeten door zijn opvolger is een honderdtal vrouwen, als hij sterft, een omstreden opvolging en nog veel strijd worden verwacht hebben.” “Gehuld in de duisternis sinds de middeleeuwen, de spectaculaire ruïnes van de eens zo schitterende, zuidelijk Afrika Koninkrijk van Groot-Zimbabwe een netelig dilemma voor blanke kolonisten die beweerde te hebben ‘ontdekt’ in de regio slechts honderd jaar voor. De weigering om de massale geloven, fijn gehouwen muren konden het product van de inheemse cultuur, wit “deskundigen” te popelen om het land te claimen voor de Europeanen ten gunste van de oude stad voor iedereen, van dwalen Feniciërs tot de bijbelse koningin van Sheba. Daarbij zij een lange Europese traditie van de verraderlijke begonnen opzettelijk verkeerde interpretatie van het verleden van Afrika, tot in de ultieme ironie, de plaats waar de menselijke …
